Vergeet ME niet

woensdag 7 november 2012

7 november 2012

Lieve bloglezers,

Verwacht, maar niet gewild. Een enorme D.I.P. na een fijne ochtend gisteren. Lang geslapen, pas ver in de middag wakker gemaakt door R, hele middag al een onbestemd naar gevoel. Begonnen met de kuur natuurlijk, sinds die tijd lijkt de ontsteking wel tot leven te zijn gekomen. Bizarre gewaarwording, ben niet zwanger, maar het lijkt op de plek wel een paar voetjes die steeds aan het bewegen zijn. Zo kan ik het het beste uitleggen denk ik.
Verder wat verdrietig, tranen dringen om voorrang, maar wil ze niet laten gaan vandaag. Mijn lieve hubby doet zo zijn best, die verdient mijn tranen niet. Die verdient een glimlach en een knuffel.
Soms vraag ik me af wat is de zin van mijn leven. En dan is het zo confronterend om te weten dat je ziek bent. Maar dat het toch nog niet helemaal is doorgedrongen ofzo. Mijn hubby heeft ook zijn lichamelijke aandoeningen (hart, vaten, diabetes), maar doet van alles. En ik ... pijn die de morfine niet eens volledig weg kan krijgen, een ziekte die gewoon zoveel omvattend is. Maar ik wil ook nog graag partner en moeder zijn. Moeder van een 19jarige zelfstandige meid die haar eigen mening heeft en die ook deelt. Komt niet altijd even geschikt. Maar ze mag haar mening delen. Moeder van een 16jarige zoon die worstelt met zijn autisme en puberteit. En dan moet je ook daarin een weg zoeken. Die ben ik kwijt.
Stress en spanning zorgen dat het water tot aan de lippen staat. Geld is elke dag een probleem (wie mij beweert dat geld niet gelukkig maakt, mag mij zijn spaargeld overmaken!!!), uitweg zie ik daar niet.
Nou, lekker stukkie hierboven he. Hoe chronisch positief kan je zijn. Nou, dat ben ik dus ook vaak genoeg niet, maar probeer het wel weer op te pakken. En dan denk ik aan de winst in Amerika die de ziekte ME geboekt heeft, want door de overwinning van Obama, hebben we een kleine kans dat het medicijn Ampligen uiteindelijk in NL ook komt. Oh, wat zou ik graag beter willen worden!!! Al is het maar een paar procentjes, zodat je weer wat geld kan gaan verdienen om weer makkelijker te leven. Mijn hand niet meer hoeven ophouden, wat zou dat fijn zijn. Maar vooralsnog is dat een toekomst droom. Maar we hebben de eerste stap zien zetten: dank aan alle Amerikanen die voor Obama hebben gestemd.
Want Obama heeft opdracht gegeven voor onderzoek naar ME, naar het medicijn Ampligen en via Amerika komt dat hopelijk hier in NL!!!

Op dit moment heb ik het even allemaal gehad, staat het water tot aan mijn lippen en ga ik alleen even voor mezelf door. Mezelf en mijn gezin. Mezelf, mijn gezin en mijn moeder. Mezelf, mijn gezin, mijn moeder en mijn liefste dierbaren. Ik kan helaas even geen steun geven aan mensen die het nodig hebben. Het komt wel weer, maar moet even mijn Weg terugvinden. En ook dat gaat me lukken. Morgen weer een nieuwe dag en we gaan voor iets meer punten. Vandaag krijgt niet meer dan een mager 6je. Helaas. Maar heb weer wat om naar uit te kijken en daar kijk ik heen. Verder een knuffel voor mijn liefste maatje, die me altijd opvangt en er voor me is en mijn lieve MEdelotgenoten, ook die snappen soms net even meer. En ach, iedereen die aan me denkt, jullie zijn kanjers. Mijn gezin, mijn huize Vechters voor Elkaar, we redden het samen!!!

Volgende keer weer meer........

Lfsssss



dinsdag 6 november 2012

6 november 2012

Lieve bloglezers,

Een paar dagen verder.
Gisteren naar de chirurg geweest. De pijn komt dus van ontstoken litteken/vetweefsel. Heel lastig, maar niks aan te doen vlgs hem. Opereren om het te verwijderen is een optie, maar dan zijn we terug bij af. Dus afwachten en rustig laten genezen. Maar wie ME een beetje kent, weet dat alles ontsteekt wat vreemd is en je lichaam blijft tegen de ontsteking vechten. Dus toch gistermiddag teruggebeld of het geen optie was om een AB kuur te starten. Moest ik vandaag voor terugbellen, want de chirurg was inmiddels van de poli af. Vandaag dus contact gehad en eerst was het nee, dat is niet nodig, het is maar litteken/vetweefsel. Daar reageerde ik dus op met, ik had rond de operatie al langer AB moeten hebben met de combinatie met ME en ik heb geen zin in nog een half jaar pijn. Daar zit ik niet op te wachten. Assistente weer vragen en oh ja, dan moest ik er toch maar wel een kuur voor hebben. Recept gefaxt en heb dus nu een kuur voor 10 dgn flucloxacilline 500 3dd 1caps.
Vanmorgen met J naar de gezichtsbehandeling geweest voor chronisch zieken op het Alfacollege in Groningen Stad. Dat was echt super. Maskers, epileren van de wenkbrauwen en massage. Top georganiseerd en hartstikke super. Voelde echt als een verwen ochtendje. Ben nu wel kapot, J had vanmorgen gelukkig gereden, dat kan ik dus gewoon niet meer. Maar J rijdt graag, dus voor haar geen probleem. Ben nu wel extra moe, maar het was het wel waard. Ik hou deze site dus vanaf nu regelmatig in de gaten!
http://www.grenzeloosonbeperkt.nl/
Re is hier nog en moet vanavond weer ri het Westen. Morgen weer aan de slag. J. is inmiddels naar Limburg, daar komt ze rond half zeven, kwart voor zeven aan. Ze slaapt twee nachtjes bij een vriendin. Het was super om vanmorgen even een moeder-dochter moment te hebben. H. is gewoon naar school geweest en ik ben trots op hem. Hij is gisteren naar de HA geweest, heeft nu al ruim een jaar last van zijn re.lies en er is besloten dat hij 20 nov een echo van de lies krijgt in het ZH. Daarna horen we via de HA de uitslag. Hoop aan de ene kant dat er niks gevonden wordt, maar aan de andere kant is die pijn natuurlijk ook niet heel prettig, dat die elke keer terugkomt. Met name ook bij voetbal heeft hij er last van. Mag dan ook niet voetballen tot de uitslag van de echo bekend is.
Morgen de hh hulp weer in huis. Heerlijk alles dan weer lekker schoon. Verder staat er deze week voor mij volgens mij niks meer in de agenda. R. moet nog wel donderdag naar de internist voor controle. En donderdagavond kom J. dan ook weer thuis.

Volgende keer weer meer.

Lfssssssssss


► hopelijk wordt Obama herkozen in Amerika, zodat de onderzoeken naar ME door kunnen gaan en het middel Ampligen over niet al te lange tijd in NL ook verkrijgbaar gaat worden, zodat we weer meer hoop hebben op een klein stukje van ons oude leven terug. We blijven hoop houden. 
#chronisch positief

zaterdag 3 november 2012

3 november 2012

Lieve bloglezers,

En zo is er al weer bijna een week voorbij. J is inmiddels jarig geweest, en ik heb dus nu een 19 jarige dochter. De dag zelf was fijn en rustig. Vandaag heeft ze 4 vriendinnen en verblijf ik op mijn slaapkamer, H op zijn eigen kamer en R bij mij of op zijn eigen schilderkamer boven. Komt goed.
Maandag voor controle naar de chirurg, ben benieuwd wat hij wil. En óf hij er wat mee kan. Wat hij dus zegt over de echo. Dan in de middag douchen en dinsdagochtend met J. naar Groningen Stad. Een gratis gezichtsbehandeling voor chronisch zieken! We zien er allebei naar uit. Daarna gewoon lekker Zennn.

Mag ik ook een stukje klagen? Dat ik het zo zat word om ziek te zijn? Dat ik er van baal dat je vaak nee moet zeggen om wat dan ook? Zoals vandaag ben ik ook #kapotmoe. Niks wil zoals ik dat graag heb. Zorgen maken me stressy. En dat geeft weer extra klachten. Ik báál gewoon. Ik weet dat ik de enige niet ben, dat er velen met mij zijn, dat acceptatie het beste is en dat probeer ik ook hoor. Maar soms kan je gewoon de rotgevoelens niet uit je lijf krijgen. Dan is alles teveel. Dan is alles in je gedachten nog erger dan het is. Denk ik dan. En geef ik mezelf weer en schop onder de kont. Maar ik had wel verwacht van bed af te zijn inmiddels en veel meer dingetjes, hoe klein ook, te kunnen doen. Maar je lichaam kan het niet, het geld heb je niet. Bah, bah en nog eens bah! En áls je al eens extra geld van iemand krijgt, moet je het toch altijd weer terugbetalen. Dus zal je gewoon overal schulden opbouwen. Dus dat is iets wat ik ook niet wil. We doen het met wat we hebben, we hebben niet veel, maar wel elkaar. Dan daar mijn pijlen maar op richten. Heb gelukkig ook lieve lotgenoten en vrienden die me begrijpen en me een warm gevoel geven. Maar soms is alles dubbel zo moeilijk. Het is niet anders, het is zoals het is.

Toch gebeuren er dingen waar je geen invloed op hebt. Mensen die je ondanks alles wat je voor ze doet of deed toch in de steek laten. Je hoort ineens niets meer, je denkt dat het dan zo moet zijn. Je accepteert het maar weer, want het zal inderdaad niet leuk zijn om met me om te gaan als je óf altijd maar ziek bent, óf nooit meer geld hebt. Ik weet dat dit door mensen gelezen wordt, die erbij betrokken zijn, dus ik laat het hier bij. Mijn ware gevoelens hou ik voor me, bij me, en geef ik niet bloot.

Lieve bloglezers, ik hou het hier even bij. Gewoon omdat ik in een dip zit. Even weer lichtpuntjes moet gaan zoeken ........................

Lfsssssssss



maandag 29 oktober 2012

29 oktober 2012

Lieve bloglezers,

De maandag weer bijna voorbij! Time flies. H nog steeds in spanning om zijn vriendin. Ze is nog niet terug en nog niks van zich laten horen. Hij is wel naar school geweest, over een kwartiertje thuis als het goed is.
J is met een vriendin mee met een fotoshoot.
En ik ben vanmiddag naar het ZH geweest voor de echo van de buik.
Het weefsel onder het litteken is ontstoken of geïrriteerd. Het is niet verontrustend, maar ik heb er wel last van. Betekent voor mij in ieder geval dat ik vlg week overleg heb met de chirurg en er mag wat mij betreft wel íets aan gedaan worden. Ik heb er last van, desnoods dan maar een AB kuur oid. Hopen dat er dan in ieder geval iets aan gedaan kan worden. We horen het vlg week maandag van de chirurg.
Ben nog steeds wat aan het twijfelen of ik wat met de pijn in mijn rug wil doen. Kan eigenlijk niet normaal zitten en dat beperkt me behoorlijk. Slik mijn pijnstillers en omdat de MRI na operatie van mijn hernia geen nieuwe hernia aangaf, heb ik het gevoel dat ik voor niks zou gaan dokteren. Ik heb meer het idee dat het er allemaal bij hoort. Ik heb de HA nu al een poosje niet nodig gehad, en op zich is dat prima natuurlijk. Heb ook niet zoveel zin om weer naar Groningen te moeten voor mijn rug. Dus we zien het eerst maar weer even hoor, heb ik er vlg jaar nog last van, kan ik altijd nog wat ermee doen. Of is dat erg ver dingen vooruit schuiven? Hmmm, weet het gewoon niet.
Ander item waar we het vandaag over gehad hebben ► ME & HSP. (hsp = hoog sensitief persoon) Ik ben daarop eens gaan googlen, en het is duidelijk dat veel mensen met een vermoeidheidsziekte (dus niet alleen ME) vaak hoog sensitief zijn. Voor mensen die wat meer willen weten, plaats ik hieronder wat kenmerken, die ik heb gevonden op:
http://www.plexus-solaris.nl/hsp-begeleiding/hsp-kenmerken/


Een opsomming met daarbij de aantekening dat ieder mens uniek is en niet alles op iedereen van toepassing is!
• HSP’s zijn zich zeer bewust van hun denken, voelen en handelen. Van al dat bewustzijn kunnen ze heel vermoeid raken. Zo zijn ze slechter gegrond en verliezen makkelijker het contact met hun lichaam en de realiteit. Snel geboeid, snel vermoeid.
• Hoogsensitieve personen (HSP) nemen erg veel subtiele informatie in zich op welke andere mensen minder snel opnemen. Men is eerder overprikkeld met als gevolg dat je jezelf niet prettig voelt. Hierdoor kan men eerder geprikkeld zijn en voelt de hooggevoelige persoon zich eerder ongemakkelijk.
• Een hoog sensitief persoon is gevoelig voor prikkels uit de omgeving. Blozen, trillen, een snelle hartslag, niet kunnen nadenken zijn voorbeelden van symptomen. Verwar het niet met angst of verlegenheid.
• Een HSP vindt het lastig bekeken, gemeten of te worden geëvalueerd. Ze functioneren dan niet voor de volle 100%.
• HSP zijn zeer goed in het zorgen en verzorgen van anderen. Dat komt omdat ze de nood van anderen ‘aanvoelen’. Ze vergeten echter vaak goed voor zichzelf te zorgen. Hun hulp komt vaak opdringerig voor omdat zij meer aanvoelen dan de persoon in kwestie en die nog geen hulpvraag heeft gesteld.
• HSP kunnen snel verbindingen leggen door hun sterke intuïtie. Deze verbindingen worden vaak door anderen niet begrepen.
• Veel HSP’s zijn creatief, kunstzinnig, hebben een rijke fantasie , een groot gevoel voor schoonheid en hebben een sterke intuïtie.
• Een hsp heeft behoefte aan filosofische, diepgaande en spirituele gesprekken. Echter hierin kunnen ze ook doorschieten en dan worden hun gesprekken ‘zweverig’.
• HSP hebben een beter ontwikkeld 6e zintuig maar zijn niet per definitie paranormaal.
• Een HSP is minder goed in feitenkennis al zijn ze meestal goed in talen en leren.
• Nagenoeg alle hoogbegaafden zijn HSP.
• Een HSP trekt zich graag terug in een voor hem veilige ruimte, bijv. het bed.
• Een HSP voelt snel aan hoe de sfeer is. Ze willen harmonie en in een omgeving waar die ontbreekt (zakelijk, competitief of vijandig) functioneren ze minder goed. Bij stress en werkdruk presteren ze minder.
• HSP hebben vaak een laag zelfbeeld omdat ze vaak afgewezen werden en ervoeren dat ze ‘anders’ zijn dan anderen.
• Ze lijken verlegen, maar zijn dat niet. Ze zijn juist zeer sociaal. Wel zijn ze zeer gevoelig voor de meningen van anderen. Die ervaren door het gedetailleerd waarnemen van lichaamstaal welke een niet-HSP meestal niet of minder registreert.
• Ze kunnen midden in het leven staan. Een voorwaarde is dat zij zich geborgen voelen.
• HSP hebben een grote fantasiewereld. In deze wereld creëren zij veel. Het daadwerkelijk gaan vormgeven is meestal een minder sterke eigenschap.
• HSP kunnen anderen goed motiveren en inspireren. Ze zijn visionair en zien de mogelijkheden vanaf een zeer pril stadium, waar dat voor anderen nog niet zichtbaar is. Hierbij kunnen zij het contact met de omgeving verliezen.
• Er zijn niet meer jongens of meisjes met hooggevoeligheid.
• Een HSP is zeer gevoelig voor fysieke of psychische pijnen bij zichzelf of anderen.
• Hoog Sensitieve Kinderen (HSK) houden niet van ruige spelletjes en zonderen zich makkelijker af.
• HSP willen vanuit hun hart kunnen werken en creëren. Ze presteren dan optimaal.
• Veel HSP’s zijn perfectionistisch en ze zijn bang om fouten te maken. Het voordeel is dat ze zeer zorgvuldig en accuraat zijn en fouten eerder signaleren.
• HSP leven regels meer dan anderen na om afkeuring en commentaar te voorkomen.
• Storingsfactoren uit de omgeving worden zeer sterk opgemerkt. Onuitgesproken negatieve gevoelens van anderen doen hen snel van slag raken. Ook onvriendelijkheid maakt hen eerder van streek.
• Een HSP heeft sneller last van stressverschijnselen zoals maagpijn, onrustige darmen, hoofdpijn, kriebelende zenuwen of een algeheel onbehaaglijk gevoel.
• Een HSP kan snel ‘leeglopen’ in contact met andere mensen.
• Een HSP een grote wens geaccepteerd te worden wie hij is.
• Een HSP is vaak ‘onbegrensd’, ( ook wel een groot energieveld of aura genoemd) en daardoor extra gevoelig voor de externe prikkels. Grenzen (h)erkennen en aangeven vinden zij moeilijk.
• Zij nemen veel externe prikkels op zoals geluiden, gesprekken, geuren, drukke straten, sferen etc. Hierdoor zijn ze sneller moe.
• Een HSP denkt veel na (intelligentie, reflectie, piekeren) en dit kost veel energie.
• Een HSP heeft vaker last van hooikoorts en/of eczeem door (over)gevoeligheid.
• Een HSP is als geen ander in staat te beluisteren wat in communicatie niet gezegd wordt. Stemnuances, klank, toonhoogte en lichaamstaal worden gemakkelijk waargenomen en hierdoor wordt de ander doorzien (ook hulpverleners).
• Andere mensen voelen zich vaak op hun gemak bij HSP’s en delen hen hun problemen. Het nadeel is dat de HSP zich teveel inleeft wat ervoor zorgt dat zij hun eigen kracht weggeven met leeglopen en vermoeidheid tot gevolg.
• Een HSP is gevoeliger voor stimulerende middelen zoals bv drugs, cafeïne, alcohol en vaak ook voor medicijnen en kruiden (bijv. Ginseng)
• Als een HSP zich ergens mee verbindt, gaat hij er ook volledig voor.
• Een HSP is authentiek en origineel. Zij hebben een grote rijkdom aan plannen en nieuwe ideeën. Echter als zij moeten functioneren met vaste taken en rollen, presteren ze duidelijk minder. Ze willen alles te goed, te diep en te perfect. Het woord ‘te’ is de grootste valkuil.
• Een HSP neemt vaak een adviesrol aan, zoals schrijvers, geschiedkundigen, filosofen, rechters, kunstenaars, onderzoekers, theologen, therapeuten en leraren.
• Een HSP is niet het type voor ploegendiensten of nachtdiensten.
• Een HSP houdt van rust en stilte.
• Een HSP heeft veel eigen tijd nodig. In deze tijd is het belangrijk dat hij zijn ziel voedt. Hierdoor is hij echter niet egoïstisch omdat juist in deze eigen tijd veel werk verricht wat uiteindelijk ten goed komt aan anderen.
• Een HSP is allergisch voor alles wat MOET. Planning en structuur verkrijgen kan problematisch zijn. Ze zijn goed in het uitstellen van ‘moet’ activiteiten wat voor hen zelf een nadelige uitwerking kan hebben.
• Een HSP weet vaak niet welke gevoelens, emoties of lichamelijke klachten van zichzelf zijn of zijn overgenomen van anderen.
• HSP’s hebben een groot rechtvaardigheidsgevoel en een grote afkeer van geweld.
• Onder de HSP’s zijn zowel rustzoekers als spanningzoekers. Ongeveer 30% van de HSP’s zijn extravert maar wel snel overprikkeld.
• De meeste mensen met een eetstoornis zijn hooggevoelig.
• Een HSP heeft een diepe verbondenheid met de natuur, de planten- en de dierenwereld.
• Voor een HSP zijn Rust, Orde en Regelmaat belangrijke peilers om een evenwichtig leven te leiden.
• Veel mensen met een vermoeidheidsziekte zijn hooggevoelig

Misschien kunnen jullie hiermee uit de voeten.

Wat is het met dit regenachtige weer ook meteen vroeg donker! Gisteren met de zon volop viel het me niet zo op.
Nou, tot zover maar weer even. Tot de volgende keer...

Lfsssssssssss



zondag 28 oktober 2012

28 oktober 2012

Lieve bloglezers,

Wat zou ik vandaag graag van de zon willen genieten!!! Mijn maatje heeft vanmorgen gelukkig wel een prachtige scootrit kunnen maken #dankbaar voor hem!!!










Wauw, dan zou je toch bijna gaan verhuizen! haha. Maar die mooie omgeving hebben we hier ook gelukkig. Alleen mijn rug wil gewoon niet meeewerken, zóveel pijn de laatste week weer. Veel morfine, waardoor je duf bent. Maar het grootste euvel is verkoudheid, voor anderen denk ik griep. Maar dan wil ik dus het risico niet nemen nog zieker te worden, het is helaas niet anders. Ik heb door de foto's van mijn maatje kunnen genieten ... en dat doet mijn vriendin ook altijd, foto's maken. Dus ik geniet op mijn manier. Het zij zo. Het verandert ooit wel weer. De verkoudheid (hoofdpijn, spierpijn, oorpijn, vol in de kop etc) gaat vanzelf wel weer beter worden.

Ik heb afgelopen week een enorm lief cadeautje gekregen van een lotgenote. Jullie kunnen hier lezen wat en hoe je er zelf aan kunt komen:
http://www.me-cvsvereniging.nl/sites/default/files/121004%20ME%20and%20my%20cats%20Persbericht%20ME%20CVS.pdf

Verder gaat het wel aardig hier. De veranderingen en spanningen van afgelopen week zijn behoorlijk ingeslagen bij me. Merk dat stress een enorme factor is om in een pem te vervallen. De spanning die in huis heerste is funest geweest. Nog is het niet helemaal weg, want het vriendinnetje van H is weggelopen van huis en daar maakt hij zich best druk over natuurlijk. We proberen hem daarin zo goed mogelijk te begeleiden, te sturen en gerust te stellen. Maar het geeft bij mij weer behoorlijk wat druk met zich mee. Helaas. Ben toch niet voor niks een HSP. Pak alles op en zeker van mijn gezin. Probeer het ook voor mezelf te relativeren, maar het werkt vaak averechts. Het enige wat bij mij werkt, kan ik niet altijd als moeder uitvoeren. En dat is wegzuiveren van de spanning. Maar dan zou ik bij wijze van spreke H steeds naar boven moeten sturen. En dat kan ik niet. Dus hopen en verbijten.

Tot de volgende keer weer

Lfsssssss




zaterdag 27 oktober 2012

27 oktober 2012

Lieve bloglezers.

Na een zware week, hebben we nu dan weekend. Veel last gehad van pem klachten. Ook erg veel pijnklachten, met name mijn schouder en rug, maar dat kan natuurlijk ook heel goed met het weer te maken hebben. Zal herkenbaar zijn voor velen, de hoge luchtvochtigheid bijvoorbeeld. Zal met name ook mensen met fibromyalgie herkenbaar zijn.
Afgelopen week hebben we goed nieuws van de ME/CVS Stichting te horen gekregen! Daar waren we met z'n allen toch wel heel blij mee, maar dit staat op de site van de stichting:

Geen goedkeuring richtlijn Chronisch Vermoeidheidssyndroom (ME/CVS) door ME/CVS- Stichting Nederland!

25-10-2012
Het bestuur van de ME/CVS-Stichting Nederland heeft besloten de conceptrichtlijn Diagnose, behandeling, begeleiding en beoordeling CVS niet te autoriseren. Hoewel de ME/CVS-Stichting Nederland voorstander is van een nationale richtlijn voor ME/CVS, is zij van mening dat de conceptrichtlijn, zoals hij er nu ligt, geen tegenwicht biedt aan de vooroordelen en bagatellisering waar mensen met ME/CVS in Nederland zo vaak mee geconfronteerd worden.
Voorafgaand aan dit besluit heeft de ME/CVS-Stichting Nederland de meningen van zowel haar eigen achterban als patiënten en belanghebbenden daarbuiten gepeild.
De punten waarop deze beslissing is genomen zijn:
De richtlijn geeft een beeld van de ziekte dat te ver af staat van de recente internationaal breed gedragen, op diagnostiek en behandeling gerichte publicaties van internationale experts;
in de richtlijn ontbreekt een positieve aanbeveling over medicijngebruik, bijvoorbeeld ten behoeve van symptoombestrijding zoals pijn en slaapproblemen;
de inbreng op basis van kennis, ervaringen en voorkeuren van patiënten is onvoldoende tot haar recht gekomen;
cognitieve gedragstherapie wordt als enige behandelvorm aangeboden, ondanks dat er een matig tot laag wetenschappelijk bewijs is van het effect van deze behandeling. Gezien de overtuigende hoeveelheid vooruitstrevend wetenschappelijk onderzoek van biomedische aard in de internationale wetenschappelijke tijdschriften is het niet goed te begrijpen hoeveel aandacht er binnen de richtlijn is voor de psychologische behandelmethode CGT;
Tot zelfs na de autorisatiefase heeft de ME/CVS-Stichting Nederland er alles aan gedaan om vooral de ervaringen van de ME/CVS-patiënten alsnog in de aanbevelingen te krijgen. Helaas zonder resultaat.
Voor het verbeteren van de situatie van de ME/CVS patiënten ontbreken in de richtlijn belangrijke aanbevelingen op het gebied van de diagnostiek, psychologische en farmacologische behandelingen.
Wij hopen dat de zich snel opeenvolgende ontwikkelingen in met name het buitenland, aanleiding zijn binnen afzienbare tijd een herzieningstraject te starten. De ME/CVS-Stichting Nederland ziet het als haar taak deze ontwikkelingen nauwgezet te volgen en wanneer de tijd daar is, als participerende organisatie, een verzoek tot herziening in te dienen.

Bij deze wil ik de Stichting bedanken dat ze nu op één lijn staan met de vereniging, steungroep en anderen! Zoals internist Theo Wijlhuizen op de MEdag 12 mei j.l. ook zei: "maak 1 vuist, dan sta je sterk". En dát kunnen we nu gaan doen. Iedere ME/cvs organisatie is TEGEN de CVS richtlijn die er nu komt. Staan we met elkaar sterker nu echt niemand er achter staat.

Over het medicijn wat in mijn vorige blog in het videofragment genoemd wordt, meer uitleg hierover kun je vinden op:
http://www.me-cvsvereniging.nl/sites/default/files/ME%20CVS%20-ampligen,%20mogelijk%20begin%20volgend%20jaar%20vrij_0.pdf



Ik ga verder dit weekend proberen mijn gedachten tot rust te brengen, emoties te reguleren, en wat energie tanken, want mijn accu is behoorlijk leeggeraakt afgelopen week. Maandag moet ik weer eens naar het ZH voor de gezelligheid .... de echo van mijn buik. Hoop aan de ene kant dat er niks gevonden wordt, aan de andere kant is het wat bizar, omdat het toch flink zeer doet elke dag. Het lijkt wel alsof er wat naalden zijn achtergebleven die steken op momenten waarop zij er zin in hebben. Maandag de echo, dan een week wachten op de uitslag. We zullen het wel horen.

Iedereen een fijn weekend verder en tot de volgende keer!

Lfssssss










maandag 22 oktober 2012

22 oktober 2012

Lieve bloglezers,

Ik moet soms wel even grinniken. Dan zeggen mensen die ik al heel lang niet meer heb gesproken, maar ik heb je wel gevolgd, want ik lees je blog. Ik hoop dat je het niet erg vindt / ik hoop dat het goed is / ik hoop dat je niet boos bent. Nou, weet jullie, daarom schrijf ik deze blog ook. Zeker ook voor mensen die mij om wat voor reden dan ook niet meer "spreken". Klasgenootjes van de lagere school, van de middelbare school. Collega's van mijn route in mijn carrière in de zorg. Ik spreek ze niet allemaal meer. Ik weet niet eens waar ze wonen. Maar als ze mijn naam lezen, Marjan Bijlenga, dan weten ze wie ik ben en dan is de interesse gewekt en mogen ze natuurlijk lezen. Ook mensen waar ik intensief mee ben omgegaan, maar nu om wat voor reden dan ook niet meer (vaak ligt de reden bij mij ivm sociale beperkingen) ► schroom niet, maar lees rustig mijn blog. Ik ben er trots op dat mijn blog gelezen wordt, want ik vertel jullie over een ziekte, die niet zo bekend is. Maar wel te vergelijken is met Atypische MS, Aids, Atypische polio en vaak ook nog invaliderender. Nou weet ik niet of dat zo is, en dat is gelukkig ook niet mijn vakgebied. Om ziekten te vergelijken. Ik vind elke andere invaliderende ziekte of kanker of wat voor ziekte ook, vreselijk. En iedereen vecht op zijn manier zijn strijd met zijn ziekte. Dus mij maakt dat niet uit. Alleen de bekendheid van ME mag wel bekender worden. Dus dan ben ik blij dat het gelezen wordt. Mensen die het lezen, verspreidt het ook hoor, géén probleem. Graag zelfs, want zo is ME straks een stuk bekender en ik doe het om mijn eigen brainfog hersenen op rij te houden (het van me af te schrijven dus) en om de bekendheid te vergroten. En dat er ook mensen meelezen die mij heel veel verdriet hebben gedaan, of me nooit hebben geloofd, of me gekwetst hebben, of me hebben laten vallen ► schroom niet, lees rustig. Daar doe ik het voor. Wie weet schrijft er één van jullie ooit nog eens een mail want ook dat is toegestaan hoor. Ik kan niet iedereen meer in huis ontvangen, dat gaat ten koste van mijn gezondheid helaas. Maar ik kan nog altijd gelukkig gebruik maken van het sociale netwerk op internet. Niet al mijn lotgenoten zijn zo gezegend, en ik ben er nog gelukkig mee.

Ik wil bij deze ook mijn MEdelotgenote bedanken voor haar bijdrage in de verwerving van begrip en bekendheid, een stukje dichterbij een oplossing. Ze heeft twee weken geleden een interview gegeven, opgemaakt, zag er hartstikke lief en mooi uit! Wauw. Ze vertelde het verhaal zonder opsmuk, gewoon zoals het is om te leven met ME. En daarna deed ze denk ik iedereen die ME niet kent enorm schrikken. Want er werd na het interview een foto van haar getoond, een dag ná opname. Hoe herkenbaar. En nu nog is ze aan het vechten om weer bij te tanken. Ze is er nog lang niet. Maar ze heeft het voor ons gedaan. Chapeau! @gooische_vrouw!!! Ook Chapeau voor de programma makers van De Dokters. Want niks tussen de oren, het is een slopende ziekte. De ICC werd genoemd, Obama en dat hij onderzoek wil afdwingen, mogelijk een medicijn (Ampligen). Kort en krachtig in een minuut of 4, maar een impact van een programma van een half uur. Dank jullie wel.
Begint bij 8 minuut 30 en duurt dus een minuut of 4 volgens mij.
http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1298482

Volgende keer weer meer


Lfsssssss